Okresem warunkowym nazywa się zdanie, które zawiera w sobie pewien warunek. Na przykład, „If she comes here, I’ll tell her about the exam” (Jeśli przydzie tutaj, to powiem jej o egzaminie).

Zdanie warunkowe składa się z dwóch elementów:

if clause / main clause

IF CLAUSEMAIN CLAUSE
If she comes here,I will tell her about the exam.
warunek tego zdaniarezultat spełnionego warunku
If I were you,I would follow his advice.
warunek tego zdaniarezultat spełnionego warunku
If she had won the lottery,she would have given me some money.
warunek tego zdaniarezultat spełnionego warunku

Lub

MAIN CLAUSEIF CLAUSE
I will tell her about the examIf she comes here.
rezultat spełnionego warunkuwarunek tego zdania
I would follow his adviceIf I were you.
rezultat spełnionego warunkuwarunek tego zdania
She would have given me some moneyif she had won the lottery.
rezultat spełnionego warunkuwarunek tego zdania

W języku angielskim występują 4 rodzaje okresów warunkowych.

Wszystkie okresy są szczgółowo omówione na swoich stronach

Zdania warunkowe, jak sama nazwa wskazuje, muszą posiadać pewien warunek i rezultat tego warunku. Z tego też powodu można je podzielić na:

  1. realne – te, których warunek jest realny do spełnienia
  2. nierealne – a więc takie, których warunek nie może być spełniony.

W zdaniu warunkowym zawarty jest stopień prawdopodobieństwa spełnienia danego warunku. Przedstawia to następująca tabela:

ConditionalPrawdopod.Czas do którego się odnosi
Zero conditional100%teraźniejszy, przesezły, przyszły
First conditional50%teraźniejszy i przyszły
Second conditional0%teraźniejszy i przyszły
Third conditional0%przeszły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *