Wszystkie angielskie czasowniki modalne posiadają cztery cechy wspólne.

1. Nie przymują końcówki "s" w trzeciej osobie liczby pojedynczej. Oznacza to, że w czasie Present Simple mają taką samą formę dla każdej osoby.

  • She can read and walk at the same time. (Ona potrafić jednocześnie czytać i chodzić )
  • They can help us. (Oni moga nam pomóc)
  • I can spell in English (Potrafię literować po angielsku).
  • He cans play the guitar. ŹLE

2. Buduje się nimi pytania przez inwersję, tak jak z czasownikiem to be.

  • Can you open the dorr? (Czy możesz otworzyć drzwi?)
  • Must he be so nervous? (Czy musi byc taki zdenerwowany?)
  • Shall I offer you my help? (Czy powinienem zaoferować swoją pomoc?)
  • Do we must leave now? ŹLE

3. Przeczy się je poprzez dodanie słowa "not" po czasowniku.

  • We could not be there on time. (Nie mogliśmy być tam na czas.)
  • You must not smoke here! (Nie wolno ci tutaj palić!)
  • It will not be in spring. (Nie będzie to wiosną)
  • We don’t can talk to you. ŹLE

4. Nie występuje po nich bezokolicznik z "to". Wyjątkiem jest jedynie czasownik "ought to".

  • He will stay in Warsaw. (Zostanie w Warszawie.)
  • You can dance very well. (Potrzafisz dobrze tańczyć)
  • They must do their homework. (Muszą odrobić pracę domową).
  • We can to talk to you. ŹLE

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *