Rzeczownik jest częścią mowy, która opisuje osobę, miejsce, rzecz, lub ideę. Cokolwiek istnieje może być nazwane i nazwą tą jest rzeczownik. Rzeczowniki własne (nazwy własne) określające konkretną osobę, miejsce lub rzecz (Andrzej, Kowalski, Wisła, Partia Piwa) są zawsze pisane dużą literą. Rzeczowniki pospolite określają wszystko z wyjątkiem nazw włsnych i są pisane z małej litery.

W zdaniu funkcję rzeczownika może spełniać grupa słów. Zdanie rzeczownikowe (Noun Clause) zawiera podmiot (subject ) i czasownik (verb) i może robić wszystko to co rzeczownik:
What she wants from you is a little freedom. (To czego ona chce od ciebie to odrobina wolności).

Angielski rzeczownik może być również złożony. Złożone rzeczowniki to takie, które składają się z kilku słów, których kombinacja ma jedno znaczenie np: daughter-in-law, six-year-old, notaries public, etc. Kiedy Anglik mówi ‚please, compare breakdown cover!’, słowo breakdown jest rzeczownikiem, które funkcjonuje w zdaniu jako przymiotnik: jaki ‚cover’? – breakdown cover.

KLASYFIKACJA

Rzeczowniki można podzielić na

  • RZECZOWNIKI POLICZALNE (count nouns) – nazwy rzeczy, które można policzyć (pięć stołów, kilka pralek, etc).
  • RZECZOWNIKI NIEPOLICZALNE (uncountable nouns) – przeciwieństwo poprzednich (energia, mleko, krew, żelazo, szczęście, etc).

Niektóre rzeczowniki są zarówno policzalnymi jak i niepoliczalnymi w zależności od ich użycia w zdaniu np:

  • He got into trouble. (niepoliczalny)
  • He had many troubles. (policzalny)
  • Experience (niepoliczalny) is the best teacher.
  • We had many exciting experiences (policzalny) in college.

Jeśli rzeczownik jest policzalny używa się go z przedimkiem „a” lub „an” w liczbie pojedynczej. Jeśli rzeczownik jest opisany przymiotnikiem, przedimek jest umieszczany przed przymiotnikiem.

FORMA

Rzeczowniki mogą mogą występować jako:

  • Dzierżawcze – The professor’s [Saxon genetive] car is green.
  • Podmiot – The English professor [podmiot] is tall.
  • Dopełnienie – He chose the English professor [dopełnienie].

Formy rzeczowników w przypadku podmiotu lub obiektu są identyczne. Rzeczowniki dzierżawcze wyrażające własność są tworzone poprzez dodanie końcówki ” ‚s ” (tzw Saxon genetive s lub dopełniacz saksoński) np: ” John‚s car ” z wyjątkiem liczby mnogiej, w której dodaje sie jedynie apostrof ” ‚ ” np: „Studentshomework”.

Prawie wszystkie rzeczowniki zmieniaja swoja formę w liczbie mnogiej poprzez przyjęcie końcówki „s” lub „es”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *