Jak uczyć się angielskich czasów? Budowy poszczególnych czasów można nauczyć się na pamięć, ale niestety problem jest z ich użyciem. Znajomość struktury to połowa sukcesu. Czasy należy rozumieć. Oto bardzo prosta reguła dotycząca wszystkich czasów (lub aspektów) w języku angielskim. Czasy można podzielić na cztery grupy:

  1. Czasy proste (Present Simple, Past Simple, Future Simple)
  2. Czasy progresywne, składające sie z czasownika posiłkowego ‚be’ (Present Continuous, Past Continuous, Future Continuous)
  3. Czasy dokonane, składające sie z czasownika posiłkowego ‚have’ (Present Perfect, Past Perfect, Future Perfect)
  4. Czasy dokonane progresywne, składające sie z czasowników posiłkowych ‚be‚ i ‚have‚ (Present Perfect Continuous, Past Perfect Continuous, Future Perfect Continuous)

Czasy proste są identyczne jak w języku polskim: teraźniejszy służący do wyrażania teraźniejszości, przeszły do przeszłości i przyszły do przyszłości)

Czasy progresywne zawsze wyrażają akcję krótkotrwałą, wydarzającą się w danym momencie teraźniejszości, przeszłości czy przyszłości, np.: I was studying English (uczyłem się angielskiego) – zdanie to odnosi sie do konkretnego momentu w przeszłości, kiedy ta czynność była wykonywana. Nie pokazuje ono ani początku akcji ani końca, jedynie sam środek. Zasada ta dotyczy wszystkich zdań wyrażonych w tych czasach (jest to pewna generalizacja, ponieważ istnieją nieliczne wyjątki). W tych czasach można wyrazić konkrety moment danej akcji również w teraźniejszości i przyszłości.

Czasy dokonane pokazują, że dana akcja została wykonana wcześniej niż w momencie kiedy to mówimy, np.: ‚She has gone fishing’ (Poszła na ryby) – Kiedy? Czasy te w większości wypadków nie dają odpowiedzi na to pytania. Stwierdzają jedynie, że taki fakt miał miejsce wcześniej.

Czasy dokonane progresywne są kombinacją czasów progresywnych i dokonanych. Zazwyczaj oznaczają one, że dana czynność zaczęła się wcześniej i dalej trwa od jakiegoś już czasu, np.: ‚He has been trying to open a can‚ (Stara sie otworzyć puszkę) – zaczął w przeszłości i robi to do momentu kiedy mówimy to zdanie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *