Jak sama nazwa wskazuje, czasowniki nieregularne to takie, które nie mają regularnej formy przy tworzeniu czasu teraźniejszego lub przeszłego. Na przykład: czasownik „have” jest nieregularny dlatego, że w czasie teraźniejszym prostym (Present Simple) nie możemy do niego dodać końcówki „-s” w trzeciej osobie liczby pojedynczej (he, she, it), tak jak to ma miejsce z czasownikami regularnymi (np.: take – she takes). Musimy go zastąpić inną formą, a mianowicie „Has”. W czasie przeszłym prostym (Past Simple) jest on również nieregularny, ponieważ nie możemy dodać do niego tradycyjnej dla tego czasu końcówki „-ed” lub „-d”. W tym czasie jego formą jest „had”. Czasowniki nieregularne są częściowo nieprzewidywalne i należy uczyć się ich na pamięć, ale dla bardziej zaawansowanych amatorów angielskiego istnieją pewne reguły jakimi żądzą się te czasowniki. Ich formy są przewidywalne w odpowiednim stopniu zaawansowania. Przykłady czasowników nieregularnych:

  • Hit (uderzać, czas teraźniejszy) – hit (czas przeszły) – czasownik nieregularny jedynie w czasie przeszłym.
  • Steal (kraść , czas teraźniejszy) – stole (czas przeszły) – czasownik nieregularny jedynie w czasie przeszłym.
  • Can (Umieć, czas teraźniejszy) – could (Czas przeszły) – czasownik nieregularny w czasie przeszłym i teraźniejszym. Ten rodzaj czasownika nazywa się czasownikiem modalnym. W angielskim występują następujące czasownik należące do tej grupy: will, would, need(??), shall, should, ought to, can, could, must, may, might. Poczytaj więcej na temat czasowników modalnych.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *