Kolejna rewolucja w metodyce nauczania języków obcych miała miejsce podczas drugiej wojny światowej, kiedy to Amerykanie uświadomili sobie, że potrzebują żołnierzy znających języki obce do wykonywania misji wojskowych. Opracowano tzw. "Metodę Wojskową", której celem byla szybka nauka języka obcego w intensywnych kursach ukierunkowanych na rozwijanie umiejętności mówienia i słuchania. To, plus nowe teorie z dziedziny psychologii (behawioryzm), przyczyniło się do powstania Metody Audiolingwalnej (ALM).

Nowa metoda przyjęła wiele cech Metody Bezpośredniej ale również dodała ćwiczenie form lingwistycznych w kombinacji z tworzeniem rutyn językowych. Metoda ta jest jedną z pierwszych, która ma swoje korzenie zarówno w lingwistyce, jak i w psychologii oraz miała wpływ na rozwój innych metod.

Jednym z czynników popularności Metody Audiolingwalnej był stosunkowo szybki sukces uczniów w osiągnięciu kompetencji komunikatywnej. Zarówno nauczyciele, jak i studenci bardzo szybko byli w stanie zauważyć rezultaty swojej pracy, będące wynikiem naśladowania i uczenia się na pamięć całych form językowych.

Rola nauczycielaRola uczniaRelacje pomiędzy uczniem i nauczycielemJęzyk i kultura
Jest modelem do naśladowania, kontroluje zachowanie językowe uczniówNaśladuje nauczyciela lub język z kaset. Reaguje dokładnie i tak szybko jak to możliweSterowana przez nauczyciela, sztuczne scenki i dialogi z udziałem uczniówJęzyk traktowany jako zbiór stałych wypowiedzi możliwych do wyuczenia. Kultura to głównie styl życia i zachowanie
Umiejętności kluczoweRola języka ojczystegoOcena postępówPoprawianie błędów
Najważniejsze są struktury używane w języku, duży nacisk na kontekst i dialog. Najważniejsze jest mówienieNie używany na zajęciachNie ma żadnych testówNauczyciel stara się przewidzieć, gdzie uczeń może zrobić błąd i unika takiej sytuacji w poleceniu. Ważna poprawność

CECHY CHARAKTERYSTYCZNE :

(1) Prezentacja nowego materiału w formie dialogu.
(2) Naśladowanie i zapamiętywanie całych fraz i zdań.
(3) Dryle.
(4) Brak wyjaśnień zasad gramatycznych. Gramatyka uczona metodą indukcyjną.
(5) Nauka słownictwa w kontekście.
(6) Używanie taśm, laboratoriów językowych, pomocy wizualnych.
(7) Dużo uwagi poświęca się wymowie i mówieniu.
(8) Ograniczenie do minimum użycie języka ojczystego w klasie.
(9) Użycie prawidłowych form przez uczniów jest natychmiast utrwalane (feedback).
(10) Wiele uwagi poświęca się temu, aby uczniowie produkowali bezbłędne zdania.

CELE:

Podobnie jak w Metodzie Bezpośredniej celem jest nabycie przez uczniów kompetencji komunikatywnej. Za najbardziej efektywną rolę do osiągniecia tego celu, uznano jednak intensywne powtarzanie całych fraz i zdań przy pomocy drylów. Służyć to miało wyrobieniu u uczniów nawyków językowych, automatycznych odpowiedzi, które nie byłyby narażone na wpływ języka ojczystego.

TYPOWE TECHNIKI:

(1) Zapamiętywanie dialogów.
(2) Powtarzanie zdań od końca.
(3) Powtarzanie.
(4) Łańcuch odpowiedzi.
(5) Zastępowanie jednego słowa w zdaniu innym.
(6) Zastępowanie kilku słów w zdaniu innymi.
(7) Transformacje.
(8) Ćwiczenia typu pytanie-odpowiedź.
(9) Użycie Minimal Pairs.
(10) Uzupełnianie dialogu.
(11) Zabawy gramatyczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *