Idea nativist approach powstała z przekonania, że każdy z nas rodzi się z genetyczną zdolnością do nauki języka. Dziecko przychodzące na świat chłonie otaczające go dźwięki i w ten sposób tworzy wewnętrzny system języka. Jednym z lingwistów popierających ten pogląd jest Noam Chomsky, który za pośrednictwem konceptu LAD (Language Acquisition Device) tłumaczył zdolność dziecka do opanowania języka ojczystego w tak krótkim przecież czasie oraz pomimo całej złożoności i abstrakcyjności reguł języka. Według McNeill’a LAD składa się z czterech lingwistycznych właściwości:

  • umiejętność odróżnienia dźwięków mowy od innych dźwięków obecnych w środowisku
  • umiejętność organizacji materiału lingwistycznego
  • wiedza, że jedynie jeden rodzaj systemu językowego/lingwistycznego jest możliwy, a inne nie
  • umiejętność podjęcia ewaluacji rozwijającego się systemu językowego/lingwistycznego celem stworzenia możliwie najprostszego systemu na podstawie dostępnych bodźców/modelów językowych

Pomimo faktu, że w żaden naukowy sposób nie można stwierdzić czy rzeczywiście każdy z nas przychodząc na świat wyposażony jest w LAD i czy w ogole coś takiego istnieje, taka alternatywa dla teorii behawiorystycznej wydaje się całkiem prawdopodobna. Ponadto, ideom takim jak kreatywność, czy abstrakcyjność języka poświęcono tu więcej uwagi.

Z biegiem czasu Noam Chomsky rozwinął koncept LAD, w skutek czego powstała teoria universal grammar. Według Chomskiego mózg człowieka wyposażony jest w zestaw reguł/zasad przydatnych w organizacji systemu językowego. Stąd wynika założenie, że wszystkie języki posiadają wspólną bazę strukturalną, na której każdy z nas buduje złożony system języka.

Dla zwolenników nativist approach ważnym także bylo zbadanie jak system językowy dziecka działa. Badania wykazały, że język dziecka jest systemem rządzącym się własnymi prawami. Dowiedziono, że rozwój językowy dziecka nie polega na tworzeniu przez nie coraz mniejszej ilości niepoprawnych struktur, a raczej opiera się na założeniu, że dziecko cały czas formuje hipotezy odnośnie języka na podstawie otrzymywanego inputu, a następnie testuje je w mowie. W miarę rozwoju języka, owe hipotezy są konfrontowane, reformowane, i bywa że porzucane.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *