Z końcem lat 70-tych, bułgarski psycholog Georgi Lozanov przedstawił teorię, że uczniowie w sposób naturalny stwiają bariery psychologiczne podczas nauki, bazując na przekonaniu i strachu, że nie są wystarczająco zdolni aby przyswoić nową wiedzę. Lazanov był przekonany, że ludzie używają tylko 5-10% swoich możliwości oraz, że mózg może przetwarzać i zachowywać więcej informacji jeśli tylko stworzone zostaną odpowiednie/optymalne warunki do nauki. Bazując na badaniach z dziedziny psychologii, Lazanov rozpoczął pracę nad nową metodą nauki języka obcego, która była skoncentrowana wokół "desugestii" braku zdolności, które uczniowie u siebie widzą oraz wprowadzenie ich w taki stan, który sprzyjałby wysokiej retencji materiału. Metodę tą nazwano Sugestopedią.

Najbardziej unikalną cechą metody jest używanie muzyki barokowej podczas procesu uczenia i nauczania. Muzyka barokowa ma specyficzny rytm (60 uderzeń na minutę); Lazanov wierzył, że muzyka ta wprawiała w stan relaksacji i koncentracji oraz powodowała, że duże ilości materiału mogły być przyswajane i utrwalane. Innym aspektem tej metody było użycie wygodnych siedzeń, przyciemnionego światła, co również sprzyjało atmosferze relaksu. Typowym dla Sugestopedii jest przekazanie nauczycielowi całkowitej kontroli nad klasą i roli autorytatywnej, jak również infantylizacja uczniów.

Rola nauczycielaRola uczniaRelacje pomiędzy uczniem i nauczycielemJęzyk i kultura
Centralna postać lekcji, musi być obdarzona autorytetem. Uczniowie lepiej uczą się od osób z autorytetem.Infantylizacja ucznia- przejęcie roli dziecka, powrót do spontanicznościNauczyciel inicjuje sytuacje językowe, uczniowie współdziałają ze sobą w zakresie przydzielonych ról.Komunikacja jest traktowana jako zjawisko na dwóch płaszczyznach. Pierwszy to język, druga rzeczywistość i fakty, które wpływają na język. Kultura ważna – szczególnie zachowanie codzienne ludzi, a także sztuka.
Umiejętności kluczoweRola języka ojczystegoOcena postępówPoprawianie błędów
Nacisk na słownictwo oraz komunikację. Mało gramatykiUżywany do tłumaczeń, im wyższy poziom tym mniej języka ojczystego.Nie ma testów, które zepsułyby sielską atmosferę lekcji. Klimat zajęć jest traktowany jako podstawa sukcesu ( miękkie krzesła, przyjemne światło, muzyka)Ponieważ nacisk jest położony na komunikację, a nie na poprawność, błędów nie poprawia się. Jeśli błąd powtarza się, nauczyciel używa poprawnej formy w toku lekcji dając wzór poprawnej struktury

CECHY CHARAKTERYSTYCZNE :

(1) Ważna jest atmosfera w trakcie nauki oraz środowisko – przyciemnione światła, wygodne siedzenia, muzyka.
(2) "Peripheral learning" – obecność w klasie plakatów, materiałów gramatycznych, dekoracji związanych z językiem obcym.
(3) Nauczyciel jest autorytetem, kontroluje całą klasę.
(4) Potencjalne bariery psychologiczne uczniów lub problemy w postrzeganiu siebie samego są pzredmiotem "desugestii".
(5) Infantylizacja ucznia, uczniowie przybierają nowe role i imiona, co sprawia, że łatwiej poddawani są sugestii.
(6) W tle barokowa muzyka, która relaksuje i pozytywnie wpływa na przyswajanie wiedzy.
(7) Praca na dialogach, któe tłumaczone są na język ojczysty uczniów.
(8) Błędy są tolerowane, naciska na zawartość/treść a nie strukturę. Gramatyka i słownictwo są przedstawiane, ale nie omawiane
(9) Praca domowa – utrwalenie dialogu.

CELE:

Głównym celem metody jest przedostanie się do potencjału umysłowego uczniów po to, by przyspieszyć proces dzięki któremu uczniowie uczą się rozumieć i używać języka obcego do komunikacji. Czterema czynnikami uważanymi za kluczowe w tym procesie były zapewnienie przyjemnego i relaksującego otoczenia/atmosfery, użycie barokowej muzyki, która zwiększa fale alfa w mózgu oraz zmniejsza ciśnienie tętnicze i rytm pracy serca, jak również "desugestia" w ramach zniesienia barier psychologicznych i "sugestia/perswazja" poprzez infantylizację ucznia, przyjmowanie ról i imion typowych dla języka obcego.

TYPOWE TECHNIKI:

(1) Organizacja atmosfery/środowiska w klasie (muzyka, wygodne siedzenia, itp.)
(2) "Peripheral learning"-poboczne materiały gramatyczne, dekoracje, plakaty jako część środowiska, a nie coś czego tzreba się wyuczyć.
(3) Pozytywna sugestia.
(4) Wizualizacja.
(5) Odgrywanie scenek, przybieranie ról (role-play)
(6) Pierwszy koncert – nauczyciel odczytuje dialog dostosowując intonację, akcenty, prędkość do myzyki klasycznej.
(7) Drugi koncert – na końcu lekcji, uczniowie odkładają transkrypty dialogu, nauczyciel czyta dialog normalnym tempem, intonacją dostosowaną do treśći dialogu.
(8) Pierwszoplanowa aktywacja (primary activation)- uczniowie odczytują dialog w języku obcym, indywidualnie lub w grupach.
(9) Drugoplanowa aktywacja (secondary activation) – uczniowie uczestniczą w różnych ćwiczeniach mających na celu przyswojenie materiału i używanie go sponstanicznie, ćwiczenia takie jak śpiewanie, taniec, gry i zabawy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *